YANI BAŞIMIZDA SAVAŞ VARKEN SEÇİM İSTEMEK

Sınırın öte yanında silah sesleri yükselirken,burada sandık hesapları yapmak neyin göstergeidir?Bir ülke tehdit altındaysa ilk refleks ne olmalıdır? Birlik mi? Yoksa "Bu  krizden nasıl siyasi kazanç çıkarırım?hesabı mı? Savaş korkunun en kolay istismar edildiği zemindir.Güvenlik, siyasetin en hızlı mobilize eden aracıdır.Ve krizler...en çok koltukları sağlamlaştırmak için kullanılır.Ama asıl soru şu:Seçim istemek mi sorumsuzluktur,yoksa savaş atmosferini tartışılmaz bir kalkan haline getirmek mi? Demokrasi lüks değildir.Sandık barış zamanlarının süsü değildir.Tam tersine;belirsizlik zamanlarında milletin iradesine başvurmak,güven tazelemek ya da güveni geri almak için bir yoldur.Fakat seçim çağrısı ülkenin güvenliğini hiçe sayan bir acelecilikle yapılıyorsa,o da sorgulanır.Savaşı siyasal avantaj haline getirme çabası varsa,o da sorgulanır.Çünkü mesele zamanlama değil, niyettir.Bu ülkenin insanı artık şunu görüyor:

Kim gerçekten güvenliği düşünüyor,

kim korkuyu büyütüyor;

kim demokrasiyi savunuyor,

kim belirsizlikten besleniyor.

Yanı başımızda savaş varken en çok ihtiyaç duyduğumuz şey;soğukkanlılık,şeffaflık ve ortak akıldır.

Ne savaş,siyasete malzeme yapılmalı.

Ne demokrasi, güvenlik bahanesiyle askıya alınmalı.Gerçek güç; hem ülkeyi koruya bilmekte,hem millete güvenebilmrkte saklıdır.