Emel Eva Tokuyan

Emel Eva Tokuyan

Mail: emeltokuyan@hotmail.com

KUTSAL HAVUZ

Oradaydım, “Kutsal Havuz” ışıklar içindeydi

Başında durup şarkılar söylemiştim.

Mavi güvercinlerim içmişti suyundan.

Hiç kimse ve herkes vardı orada.

Tüm sesler, ruhlar BİR, derin sus’ta

Geçtiğim tüm yollara aynaydın.

Gideceğim tüm olasılıklara ve açmazlara

Olmuş olduklarım, olabileceklerim

Seçenekler, sonsuzluğuyla yan yana.

Her niyet başka dokular örüyordu suda.

Yargısız, sorgusuz, kabul ve sabırla

 

Kutsal havuz! Çiçekli yollardan yürüyüp geldim sana

Kanatsız melekler şefkatli, suskun tanıklardı,

Işığına doğru tüm ruhumla attığım her adıma

Bütün evrendim ve minik bir kum tanesi

Her şeydim, herkestim ve hiçtim orada

Tek ve bir nefes, tüm yolların kesiştiği nokta

 

Sonra derin bir uykuya açıldı gözlerim

Ellerimde her an dağılan, çözülen,

Çürüyen, yiten, giden kırılgan nesneler

“Gerçek bu!” dediler, Eski bir yalana

Kalıcı dediler, eriyip gitmekte olana

Nesneler sardıkça her yanımı dağıldım.

Yalan üstüme yürüdükçe soluksuz kaldım

Bir derin, bitmeyen özlem her ana sinen

 Unutuş sisine sarılı, ışıltılı bir an/ bir anı

Sonsuzlukta asılı, ışıklı kutsal havuzun başı

 

Uyan ruhum uyan!

Kalk üzerine yığılmış tozdan.

Kapat gözlerini gördüklerine

Asıl olan gerçeğe; DÜŞ’e uyan

Yorum Yazın